MikeLigalig.com

sinulat ni Marlinda Angbetic Tan


Si Mother Chang nagkanayon, daw nagkanta:
“Hagkap, kupti imo dagum
ngadto panapton kana hagkap ayo.”
Gilagnot nako ug gilubag,
sama ka aslum sa calamansi
ang akong nagkisdom
nga napulo-ug-usa-katuig nga nawong.

Akong gihugpong ang tabunong tanod:
kupkop nga buhok, kulot,
nagalili gikan sa kalo ni Santa,
bola nga tanod ang tumoy sa humok nga
puntil, sinirad-an og siper.
Nahimong nawong sa monyika.

Mipasidaan si Mother Chang:
“Hagkap, kupti imo panapton
amping gayu’t pala di hugaw kana!”
Akong gikumot ug gibira
kadtong akong Grade Tour nga proyekto,
gisapot sa awit nga “hagkap…hagkap!”

Monyika na gayud siya.
Mga sinaw nga butones ang mata, itom:
Ang mga aping, pinulahan sa lipstick;
pula, ginisi’ng gamosa sa ngabil.
Nahinuklog ako
sa kahibulongang nagpahiyum.

Sa pagkakita niya sa akong puntil nga monyika,
misidlak ang mga mata ni Mother Chang.
Ang bulawanong kawo niini midan-ag
diin kini nagtungtong
sa nagpatong-patong nga mga libro,
tapad sa akong bisekletang lapukon.

source: panitikan.com.ph

Linkback: https://tubagbohol.mikeligalig.com/index.php?topic=207.0