MikeLigalig.com

Human Sa Imong Paglabay
sinulat ni M. Ligalig

adunay nagpangablit nga Kasakit
sa dihang nagkaduol ka sa Dapit
diin kataposan mo syang Nakita
nagdala niadtong pula nga Bulak -
ang bulak nga salingsing sa Kalinghod
sa imong Panghuna-huna

makita mo gihapon ang Bintana
nga bugtong saksi sa pagkatawo sa mga Balili
nga naglibot sa mga kahoy nga Acacia

igo ka nalang mopasapidpid sa mga Sagbot
molingi, unya moduko human mopasiplat sa Bintana

human sa imong paglabay niadtong maong Dapit
imong nabatyagan ang kainit sa udtong Tutok
ug maoy mitulisok sa imong Pangisip
ang pagdumili nga dili na molingi sa maong Bintana

this keeps on resounding in my head.

"ang pagdumili nga dili na molingi sa maong bintana"

So very deep. In figurative language, and also in the Bisayan vernacular.

Mike. Bro. Please can you translate this entire poem for me in English?

I am so sorry that my proficiency in Bisaya is sub-par. I would really appreciate it, Brod Mike.


-Bran

"ang pagdumili nga dili na molingi sa maong bintana"

Hello Bran, it's 2 a.m. in Thailand. Here's the translation:

"the refusal not to glance at that window anymore"

I am not certain whether that is the right translation.

It's a beautiful poem, Mike. But it makes me remember the white lady who used to make estambay sa among natad. I had french windows in my bedroom sa Pinas, with sheer fabric nga kurtina, klaro kaayo kung naay molabay. I was always scared nga molabay ang white lady. ngeh

Brod Mike,

You truly have a beautiful mind. The way you describe things in Bisaya in your balaks.

After reading your balaks, my reaction is total silence.

Haha, I had my mom try to translate your other poems. Ingoon kono si Mom, "Deep kaayo".




PS. Brod Mike, thank you kaayo for the translation.