MikeLigalig.com

So Aumentado is officially out of LAKAS-KAMPI-CMD, what will be the future of the Panglao International Airport?

Alang sa mga tawong nanimuyo sa mga mabugnaw nga mga kanasuran:

Mainitong pagtimbaya!

Wholesale buyers wanted:

Shoes:
1.)  Catterpillar;
2.) Timberland

Winter jackets:
1.) Columbia;
2.) Northface;
3.) Jack Wolfskin

Bags:
1.) Northface;
2.) Kipling;


Contact me if you are interested:

belle_gee@yahoo.com
gibbystraveltour@gmail.com

Salamat jamo,

gwapohon

(An inspirational message from Bo Sanchez:)


Let me tell you a story. Three construction workers were on top of their half-finished skyscraper. Rrrrring!" the lunch bell sounded, and the three men sat on a steel beam jutting out of the 56th floor with their lunch boxes in hand.

The first guy opens his and groans in exasperation, "Tuyo!" There is not a day that I don't get tuyo for lunch!" He turns to his buddies and announces, "Mark my words. If I still get tuyo tomorrow, I'm going to throw myself from this building."

The second guy opens his lunch box and moans, "Tinapa". Everyday, I get tinapa!" He looks at his friends and declares, "Believe me when I say this. If I get tinapa tomorrow, I'm going to jump and kil! l myself."

The third guy opens his lunch box and it was his turn to despair. "Galunggong" . All I get is galunggong!" I'm telling you, if I still get galunggong tomorrow, I'm going to jump from this building and die."

The next day, the lunch bell rings and all three men are again seated on the 56th floor. The first guy opens his lunch box and starts crying, "Tuyoooooo!" And so he jumps and crashes on the ground.

The second guy opens his lunch box and wails loudly, "Tinapaaaa!" And he also hurls himself off the building and dies.

The third guy opens his lunch box and screams, "Galunggonggggg! " And so he too jumps off the building and splatters on the ground.

Days later, during the funeral of the three men, their three wives embrace and weep together. The first wife cries out, "I didn't know my husband didn't like tuyo anymore! Why didn't he tell me? If only he told me, I would have prepared something else."

The second wife echoes her statement, "Yes! If only I knew, I would have cooked something else, not tinapa!"

The third wife, between sobs, speaks up, "I don't know why my husband killed himself." The two wives look at her curiously.
"Why?"
She went on, "Because ... my husband prepares his own lunch everyday..."

I love this crazy story because it presents a very important truth: all of us prepare our own lunch. If we don't like our jobs, if we don't like the state of our relationships, if! we don't like what's happening to our spiritual lives - we have no one to blame but ourselves. Because God has given us free will. He has given us the power to prepare our own lunch.

If you want to earn more and be free from debt, if you're sick and tired of your bad habits, if we want to put more joy in our marriages, if we want to grow in our relationship with God - then go back to your kitchen and prepare yourself another dish. Because you design your own future. You create your own destiny. Ask yourself what kind of future do you want to have? What kind of life? What kind of eternity? You decide.

Nagsingabot na ang kagbahion. Human sa tibook adlaw nga panaw, ang Haring Adlaw paingon na usab sa pagtikyop sa iyang halangdon nga silaw.

Dungan niini, naghinay na usab sa pagpamauli ang lapoy nga nga kaunuran sa mga mag-uuma gikan sa tagsa -tagsa ka mga umahan. Nagsugod na pag pang siga ang mga lampara ang tagsa-tagsa ka nga balay samtang nagakawala na ang katapusang badlis sa silaw sa kasadpan.

Laing gabii na usab ...

Taliwala sa makabungog nga kamingaw, hinay hinay nga gibungkag ang maong kahilum sa huni sa mao-pa-lay pagkaskas nga gitara.  Nakig-ambit usab sa maong huni ang awit sa mga pispis sa ilang way kupas nga pag-awit panahon sa paghabol sa kangitngit. Niambit usab sa maong huni ang mga baki sa ilang tagsa-tagsa ka mga buho. Sa katapusan, imong maaninawan ang nagsingabot nga mga nagsigang sulo (nga hinimo sa lukay ug takong).

"Maayong gabii" maoy timbaya usa sa mga bag-ong niabot. "Maayong gabii sab" balik nga pagtimbaya ni Nang Pitang. "Usa ka bol nga tuba Nang Pitang" maoy hangyo ni Isyong.

Usa ka bol. Ikaduhang bol. Ikatulong bol. Naglibot libot na usab ang baso sa pagtagay sa matam-is nga tuba ni Melchor nga kaganina lang gihatud sa tindahan ni Nang Pitang. Nagakadugay, naga katam-is ug naga kalami ang tagay. Ang nagakalawon na nga kagabhion giubanan na usab sa naga kakusog nga mga tingog sa mga tigulang ug mga batan-on nga nagaalirong sa "petromax" sa maong tindahan. Sadya kaayo ang maong panagtigum bisan tuod sa tibook adlaw nga pagpangabudlay. Sa hinay-hinay gikuha ni Edot ang iyang sista ug gikaskas na ang unang nota sa iyang paboritong harana.

"Didto ko sa atong lagkaw, akong gisusi akong giduaw. Wa pa gyuy diyutay'ng kadaut bisan sa dugay nang mga adlaw. Abi ko ug naguba na, tun-as, nabungkag ug nawala na. Nagpabilin pa gihapon nga buhing saksi sa gugma ta...."



P.S.

(ipadayon sa sunod nga hugna ....)