Here's a little something I'd like to share with everyone here at TB. It's a poem by Mitzi Ibaya, also known to us as Lingganay, of KaKa (Kaliwat ni Karyapa), a Boholano Visayan cultural poetry organization.
She read this poem at the 2007 opening of the National Arts Month celebration in Cebu City. We went there as delegates for Bohol since our founder was assigned to light the torch for Poetry. Napoleon Abueva was also there to light the torch for sculpture and architecture, as well as other names.
The poem is in Boholano-Visayan and it's really funny. It was an ice breaker after a very long pause in the program.
ENJOY!
Babay’ng Wa’y Uyab
By Mitzi Ibaya
Lisod ning daga’ng wa’y uyab.
Kung di ko tambok,
Maot ko’g naw’ng o di ba kaha batasan.
A-dudahan pa ‘jud ko’ng “lesbianâ€.
Akong mama mag-sige’g pangutana,
Mahalin pa ba ka o di na?
Akong mga amiga, i-hanyag bisa’g kinsa,
Lakip na to’ng upaw sa eskina.
Unsa ko, desperada?
Naa pu’y mga tambag,
Wa’y klaro’ng tubag.
Huwata, pangitaa.
Naa pa gaju'y mu-honghong,
“Bahala’g langkay basta ma-ukay."
Unsa-on man pud?
Akong ganahan mao ma’y mudagan.
Labon tong budlat mao’y nangigat,
Nah! Mao’y gidangat!
Ngano man diay ug wa ko’y uyab?
Malipayon man ko sa akong pag-inusara.
Hinuon, wa ko’y a-gakson.
Sagdi lang, wa man pud ko’y awayon.
Linkback: https://tubagbohol.mikeligalig.com/index.php?topic=13689.0