Ang Bata nga Midagan
Midagan, milanat ug milajat sakay sa sakjanan,
Ang bata nga sip-onon, nagkamuritsing tanan,
May gipanghatag nga sobre nga ilang sinuwatan,
Mangayo ug hinabang karong panahona Pasko man.
Ako nagduha-duha ug sa tinuod wa magtimaan,
Sa sobre nga diha gibutang dapit sa ahong bilahan,
Sobre sa kaguol ug kalisud nga ilang nahiaguman,
Mga inosenteng bata nagbudlay alang sa ginikanan.
Nanguhit ang kamot nga diin tanang hugaw kit-an,
Nanimpalad intawon nga bisan sa piso mahatagan,
Piso nga sa kalisod mao ray ijang kabtanangan,
Mapalit ug pan nga sa tubig imnan kung magutman.
Mitan-aw ang bata nga sa ahong tan-aw ako gipahiyuman,
Nagpahid sa sip-on ug sa sinenang murag gibuslotan,
Gibuslotan sa mga tawo nga wa malooy sa ijang kapalaran,
Ug ako usa adto nila mao nga naghuot ang akong dughan.
Mipadayon na ang bata ug wa gajuy pasahero nga gilabjan,
Tanan gipangajoan paseherong hikit-an sa batang midagan,
Gilingi ko ang bata nga karon milingkod sa ang-ang sa sakjanan,
Nahakurat sa ijang gibuhian, nga murag lawom nga panghupaw man.
Nalukmo ang nawong kay nakuha singko ra man,
Nga sa ijang kamot kini hugot nga gikubtan,
Nahadlok intawon ang batang midagan nangajog tabang,
Basin unja ug mahulog sa kabtangan sija mawad-an.
Milingi ang bata ug wala ko makahibawo kung unsa nakita,
Ang bata karon sa akong panan-aw dili na gajud hikalimtan,
Nawong kadto sa usa ka nilalang nga sarang kong pagasampitan,
Sampit sa kaluoy nga Ijang paminawan sa kanunay ug tanan.
Linkback: https://tubagbohol.mikeligalig.com/index.php?topic=19857.0